Çözüme Madımak'tan Başlanabilir

ÇÖZÜME MADIMAK’TAN BAŞLANABİLİR

AKP Hükümeti, “Alevi açılımı”, “Alevi Çalıştayı” gibi girişimlerde bulunuyor ama sıra çözüme gelince Aleviler’in hiçbir talebini olumlu karşılamıyor. Gerekçe olarak da, “Efendim, Aleviler arasında görüş birliği yok” iddiasını ileri sürüyor.

Evet, Aleviler arasında bazı konularda görüş birliği yoktur. Örneğin Aleviler’in Diyanet’te temsil edilip edilmemesi konusunda aralarında farklı görüşler vardır. Bu da son derecede doğaldır. Nasıl ki, tek tip bir Sünni düşünülemez ise ve pratikte de böyle bir olgu yok ise tek tip bir Alevi de düşünülemez. Bu ayrı bir konudur. Kaldı ki, bu tür görüş farklılıkları ayrı bir zenginlik olarak da görülebilir.

Ama çözüm bekleyen öyle sorunlar var ki, bunlarla ilgili olarak Aleviler arasında hiçbir görüş ayrılığı yoktur. Çok yazdım, söyledim ama bugün tekrar anımsatmak istiyorum; Aleviler arasında hiçbir görüş ayrılığı olmayan üç konu vardır:

Bunlardan biri, zorunlu din derslerinin kaldırılması, kaldırılmayacaksa seçmeli ders olarak okutulması, seçmeli okutulacaksa Alevilik’le ilgili derse Aleviler’in de inisiyatiflerinin yansıtılmasıdır. İkincisi, cemevlerinin ibadet yeri statüsüne alınmasıdır. Üçüncüsü ise Madımak’ın müze yapılmasıdır.

Bu üç konuda hiçbir Alevi kurumu, hiçbir alevi önderi, hiçbir Alevi dedesi ayrı düşünmüyor. Gerçi, “Müze yerine anıt yapılsın” diyen de “Müzeyle birlikte anıt da yapılsın” diyen de var ama özü itibariyle çözüm konusunda tüm Aleviler hemfikirdir.

Aleviler’in istisnasız tümü, “Yeter ki, bir karar verilsin. Yeter ki, Madımak’ta ortak talep, ortak payda doğrultusunda bir çözüme gidilsin” istiyor. Bunun için çalıştay malıştay düzenlemeye bile gerek yok.

Eğer hükümet “Alevi açılımı” konusunda içtenlikli ise çözüme Madımak’tan başlayabilir. Hükümet, Madımak’la ilgili talebi karşılarsa o zaman sözünü ettiği açılım konusunda da Aleviler’in güvenini sağlayabilir.

Ama hükümet hâlâ, “Efendim Aleviler arasında görüş birliği yok” gibi bir gerekçeye sığınmayı tercih ediyorsa ipe un seriyor ve bu konuda içtenlikli hareket etmiyor demektir.

Bu vesileyle Madımak’ta yaşamlarını kaybedenleri sevgiyle saygıyla anıyorum. Bunların arasında çok yakın dostlarım, dost ağabeylerim de vardı. Örneğin Asım Bezirci, örneğin Nesimî Çimen… İkisiyle de sabahlara kadar dost sohbetlerine katıldığım oldu. O nedenledir ki, Bezirci Ustayı ve Nesimî Baba’yı özel bir özlemle anıyorum.