-ki
Söyleyemediğin birkaç harf vardı her cümlende,
Ve her cümlenin sonuna gelen “ki”ler…
Ben bilmem ki,
Yapamam ki,
Utanırım ki…
Diye geçerdi sözler…
Ve ardından ben devam ederdim;
Ruhumu dinlendiren sesini,
Hiçbir şeye değişemem ki…
Bakamam ki başkasına,
Sevemem ki başkasını.
Susamam ki sen varken,
Konuşamam ki gözlerine bakarken…
Şehirler
Omuzlarımda yazdan kalma güneş yanıkları,
Radyoda bana yazılmış gibi gelen eski aşk şarkıları,
Birde sevgilinin her rüzgarda savrulan saçları,
Ve her köşeyi döndüğümde gerçek sandığım hayaller var,
Geçtiğim tüm şehirlerde…
Uludağ Etekleri
Uzun bir aradan sonra tekrar gelmiştim Uludağ`a,
Tepelerindeki kar, henüz eteklerine varmamıştı.
Soğuk yoktu, kış gelmemişti yani…
Üşümemiştik hiçbirimiz.
Unutmaya çalışmakla hatırlamak arasına sıkışmış yüreğim,
Uludağ`da taşar olmuştu.
Kendi elimle hapsettiğim kuşlar, sırtını dönmüştü.
Ve koskoca Uludağ o gün üşümüştü.
Bense tüm bunlara inat, direnmiştim tüm sert rüzgarlar eserken.
Ve mazimin mabedine dönüp bakmamalıydım giderken…
Ersel AKANT
| < Önceki | Sonraki > |
|---|
YAZARLAR
Seçme Haber
| Günah'lı Sevap'lı Yaşanan EKim Ayı |
|
| Devamı... |
AÇILIM”; yaklaşık bir yıldır gündemde olmasına rağmen, belki de son elli yılın en moda, en tüketilir kelimesi, tam bir “in”. Kürt ile başladı, Ermeni ile devam etti, Roman’a kadar gitti. ABD’yi, AB’yi, TOKİ’yi bağladı. “Tamam diğerlerini anladık da TOKİ nereden çıktı?” 