Üşüyorum
Her zamanki buluştuğumuz yere doğru
Üstümde aynı t-short
Bir kerede seninle yürümüştük buralardan
Bu sefer yalnızım
Üşüyorum…
Etrafa bakarken gülemiyorum bu defa
Yalnızım, üşüyorum
Sen yoksun diye herkes bakıyor
İçlerinden bir şeyler geçiriyorlar
Kesin seni merak ediyorlardır. Kesin
Bu yolda giderken
Bir vitrine bakmıştın. Hatırlıyor musun?
Şimdi yıkıldı orası
Eskileri özlüyorum.
Az ilerde oturup
Eski günlerde ki kavgalarımızı hatırlayıp gülüşmüştük
Şimdi aynı yerde sen yoksun yanımda diye ağlıyorum, üşüyorum…
Ne kadar çok özledim
Kahverengi gözlerini
Sol göz bebeğinin içindeki lekeyi
Açık kahverengi saçlarını
Üşüyorum
Yanımda yoksun diye.
Üşüyorum
Artık eskisi gibi gülemiyorum…
Semih Atik
| < Önceki | Sonraki > |
|---|
YAZARLAR
Seçme Haber
| Nurettin Kurtuluş’u Kaybettik |
|
| Devamı... |
Güvercinevi yazarlarından sevgili dost Nurettin Kurtuluş'u kaybetmiş bulunmaktayız. Çok değil bundan 1 ay önce, yazılarından dolayı "kaza"ya uğrayabilir kaygısıyla diye benden telefonumu istediğinde, "Memlekete yaşayacak adamlar gerek" diye özen göstermesini rica etmişim kendisinden.
